OnePlatform: اطلاعات یک بار ثبت می‌شود، همه‌ی سازمان از همان استفاده می‌کند

چهارده ماژول، یک هسته

یکپارچگی یعنی چه، یک مثال واقعی

بهترین راه فهمیدن ارزش یکپارچگی، دنبال کردن یک سفارش است. این مسیر Order-to-Cash است و در OnePlatform بدون یک بار ورود دستی داده طی می‌شود:

1. سرنخ در CRM ثبت می‌شود، با منبعش، پس بعداً می‌دانید کدام کمپین جواب داده. 2. سرنخ به مشتری و فرصت فروش تبدیل می‌شود. 3. Sales پیش‌فاکتور صادر می‌کند؛ مشتری تأیید می‌کند. 4. سفارش فروش ساخته می‌شود و Inventory موجودی را بررسی و رزرو می‌کند. 5. اگر موجودی کم باشد، Procurement خودکار درخواست خرید می‌گیرد. 6. کالا تحویل می‌شود و موجودی کم می‌شود. 7. Finance فاکتور و سند حسابداری را می‌سازد و بدهی مشتری ثبت می‌شود. 8. پرداخت دریافت و در خزانه ثبت می‌شود؛ مانده‌ی مشتری به‌روز می‌شود. 9. Analytics درآمد و حاشیه‌ی سود را نشان می‌دهد. 10. CRM سابقه‌ی خرید را به کارشناس فروش نشان می‌دهد، و Documents همه‌ی اسناد را نگه داشته.

در سازمانی با نرم‌افزارهای جدا، بین قدم 6 و 7، و بین 7 و 9، یک انسان نشسته و دارد داده را جابه‌جا می‌کند.

هوش مصنوعی، روی داده‌ی واقعی سازمان

لایه‌ی AI یک ماژول جدا با داده‌ی جدا نیست؛ یک سرویس مرکزی است که روی داده‌ی ماژول‌های دیگر کار می‌کند. و این تفاوت مهمی می‌سازد: تحلیلی که روی داده‌ی یکپارچه انجام شود، چیزهایی می‌بیند که هیچ نرم‌افزار تک‌منظوره‌ای نمی‌بیند.

مثال: «چرا فروش این هفته افت کرده؟» جوابی که به داده‌ی فروش تنها دسترسی دارد، فقط می‌گوید چقدر افت کرده. جوابی که هم‌زمان به انبار، پشتیبانی و CRM دسترسی دارد می‌تواند بگوید سه قلم پرفروش موجودی نداشته‌اند و تیکت‌های باز یک مشتری بزرگ سه برابر شده.

قابلیت‌ها به تفکیک حوزه: دستیار پرسش‌وپاسخ به زبان طبیعی؛ CRM امتیازدهی سرنخ، احتمال موفقیت فرصت، اقدام بعدی پیشنهادی، خلاصه‌ی مکاتبات؛ مالی پیش‌بینی جریان نقدی، تشخیص ناهنجاری، طبقه‌بندی هزینه، کمک به مغایرت‌گیری؛ انبار پیش‌بینی تقاضا، پیشنهاد سفارش مجدد، تشخیص کالای راکد؛ پشتیبانی دسته‌بندی و پاسخ پیشنهادی و تحلیل احساس؛ اسناد استخراج اطلاعات از فاکتور و قرارداد و جست‌وجوی معنایی.

یک اصل امنیتی که مذاکره‌پذیر نیست: هوش مصنوعی دقیقاً همان محدودیت‌های دسترسی کاربر را رعایت می‌کند. اگر کاربری مجوز دیدن حقوق کارکنان را ندارد، دستیار هم به او نمی‌گوید، حتی اگر سؤال را غیرمستقیم بپرسد.

معماری و پشته‌ی فناوری

مونولیت ماژولار. یک واحد مستقر می‌شود، ولی درونش دامنه‌های مستقل با مرز صریح‌اند، سادگی عملیات یک استقرار، با انضباط مرزهای میکروسرویس. هر داده در یک دامنه مالک مشخص دارد و بقیه از راه API و رویداد به آن دسترسی کنترل‌شده دارند.

Clean Architecture و CQRS. دامنه در مرکز و مستقل از فناوری، لایه‌ی کاربرد دور آن، زیرساخت و ارائه در بیرون. مسیر نوشتن قواعد کسب‌وکار را اجرا می‌کند و مسیر خواندن برای گزارش بهینه است، که در سیستمی با این حجم گزارش، تفاوتش دیده می‌شود.

ارتباط رویدادمحور. ماژول‌ها با رویدادهایی مثل SalesOrderConfirmed، GoodsReceived، InvoicePosted، PaymentReceived، EmployeeHired و TicketClosed با هم حرف می‌زنند. رویدادها با صف پیام تحویل داده می‌شوند، پس کندی یک ماژول، تراکنش ماژول دیگر را برنمی‌گرداند.

پشته:

• بک‌اند. .NET 10 با معماری پاک و CQRS
• پایگاه داده. PostgreSQL
• کش. Redis
• صف پیام. RabbitMQ
• وب. React
• موبایل. React Native
• دسکتاپ ویندوز. Tauri
• API-first. هر قابلیت مهم API دارد، پس پرتال، اپلیکیشن موبایل، اتوماسیون و AI همه از همان منطق کسب‌وکار استفاده می‌کنند و منطق در دو جا تکرار نمی‌شود.

جست‌وجوی سراسری. یک عبارت را جست‌وجو می‌کنید و مشتری، مخاطب، فاکتور، سفارش، پروژه، تیکت و سند مرتبط را می‌گیرید، همه فیلترشده بر اساس دسترسی شما.

چطور خریداری و مستقر می‌شود

مدل واگذاری

OnePlatform با واگذاری سورس‌کد ارائه می‌شود، در چارچوب یک قرارداد مشخص با شرکت ایده‌پو ویانا (برند ایده‌پو):

• قرارداد واگذاری با دامنه‌ی استفاده‌ی روشن، برای سازمان خریدار و شرکت‌های زیرمجموعه‌اش.
• تعهد عدم انتشار. سورس‌کد در اختیار تیم فنی سازمان قرار می‌گیرد و منتشر، بازفروش یا در اختیار شخص ثالث گذاشته نمی‌شود.
• رعایت حقوق تجاری. حق مالکیت فکری محصول نزد ایده‌پو ویانا باقی می‌ماند؛ آنچه واگذار می‌شود، حق بهره‌برداری و توسعه‌ی داخلی است، نه حق فروش مجدد یا عرضه به‌عنوان محصول.

دلیل این مدل ساده است: سازمانی که سیستم اصلی کسب‌وکارش را می‌خرد، حق دارد بداند کد در دسترسش هست و به یک تأمین‌کننده قفل نشده. و شرکتی که سال‌ها روی این محصول کار کرده، حق دارد که همان کد به رقیبش فروخته نشود.

فعال‌سازی و پشتیبانی

این محصول با یک نصب ساده راه نمی‌افتد. بعد از خرید، فعال‌سازی و پشتیبانی توسط تیم ایده‌پو ویانا انجام می‌شود: پیکربندی اولیه، تعریف ساختار شرکت و شعبه و نقش‌ها، کدینگ حساب، انتقال داده، تنظیم گردش‌های تأیید، و آموزش تیم.

محل استقرار، انتخاب شماست

• روی سرور خود سازمان. برای سازمان‌هایی که داده باید داخل شبکه‌ی خودشان بماند. ما استقرار و راه‌اندازی را انجام می‌دهیم و تیم شما نگهداری روزمره را.
• روی زیرساخت ما. اگر ترجیح می‌دهید سرور و پشتیبان‌گیری و به‌روزرسانی با ما باشد.

هر دو گزینه ارائه می‌شود و انتخاب بین آن‌ها معمولاً یک تصمیم سیاستی است، نه فنی.

سفارشی‌سازی

OnePlatform بر اساس شرایط سازمان شما سفارشی می‌شود: فیلدهای اختصاصی، گردش‌های تأیید، ماتریس سقف‌ها، قالب چاپ، شماره‌گذاری اسناد و گزارش‌های مدیریتی، همه بدون تغییر در هسته، پس به‌روزرسانی‌های بعدی محصول سفارشی‌سازی شما را نمی‌شکنند.

دامنه‌ی سفارشی‌سازی در جلسه‌ی کشف مشخص می‌شود و در سند دامنه می‌آید، پیش از هر عددی.

ERP ایرانی چه فرقی با SAP و Odoo دارد

نه در فهرست ماژول‌ها، آن‌جا شبیه‌اند. تفاوت در چیزهایی است که هر روز به آن برمی‌خورید:

• تقویم شمسی و سال مالی ایرانی در هسته، نه به‌عنوان بومی‌سازی بعدی؛ گزارش فصلی یعنی فصل شمسی.
• قانون کار، بیمه و مالیات ایران در ماژول HR و مالی از روز اول، با جدول‌های هر سال.
• فارسی راست‌به‌چپ بومی، نه ترجمه‌ی رابط؛ جست‌وجویی که «ی» و «ي» را یکی می‌داند.
• درگاه‌های پرداخت و پیامک داخلی بدون واسطه.
• استقرار روی سرور داخل کشور و قیمت به تومان، بدون لایسنس ارزی و بدون وابستگی به سرویسی که ممکن است در دسترس نباشد.

و یک تفاوت با ERPهای ایرانی دیگر: هوش مصنوعی روی داده‌ی یکپارچه‌ی خودِ سازمان، پرسش‌وپاسخ، پیش‌بینی نقدینگی و تقاضا، دسته‌بندی تیکت، که فقط وقتی معنا دارد که مالی، فروش و انبار روی یک هسته باشند. مقاله‌های مهندسی انگلیسی ما (مونولیت ماژولار، اسکیمای هر ماژول در PostgreSQL) می‌گویند این هسته چطور ساخته شده.