رویدادیار شهرداری تهران: رویدادهای فرهنگی 22 منطقه روی یک سامانه

رویدادهای فرهنگی 22 منطقه‌ی تهران در سال به صدها برنامه می‌رسد، و هر برنامه پیش از اجرا از چند دست می‌گذرد: محتوا، بودجه، معاونت، ستاد.

مسئله چهار سر داشت. تأیید جایی گیر می‌کرد که کسی نمی‌دانست کجاست. اماکن فرهنگی — فرهنگسراها، سراهای محله، خانه‌های قرآن، بوستان‌ها — فهرست به‌روزی نداشتند که شهروند بتواند ببیند کجا چه کلاسی برگزار می‌شود. گزارش میدانی قابل استناد نبود: عکسی که معلوم نبود کجا و کِی گرفته شده. و ارزیابی عملاً انجام نمی‌شد، چون گرفتن نظر شهروند از خود برگزاری سخت‌تر بود.

یک محدودیت دیگر هم بود که در طراحی جدی گرفته شد: مأمور میدانی همیشه اینترنت پایدار ندارد، و اپی که با فرض اینترنت آزاد ساخته شود، در میدان می‌شکند.

رویدادیار ساخته شد: یک بستر با سه کلاینت — پنل وب برای واحد فرهنگی و مناطق و ستاد، اپلیکیشن موبایل برای مأمور میدانی و شهروند، و یک API که هر دو از آن تغذیه می‌شوند.

چرخه‌ی رویداد با ماشین حالت در دل دامنه کنترل می‌شود: پیش‌نویس ← تأیید محتوا ← تأیید بودجه ← معاونت و ستاد ← ابلاغ به مناطق و اجرا ← ارزیابی ← اختتام. برنامه‌ها و زیرفعالیت‌ها نسخه‌بندی می‌شوند و تاریخچه‌ی تغییرات می‌ماند.

کنار آن اطلس فرهنگی عمومی نشست: اماکن با دسته‌بندی، تصاویر، امکانات و مختصات، روی نقشه و بدون نیاز به ورود برای شهروند، با گردش تأیید منطقه‌ای برای هر مکان. خدمات اماکن — کلاس، رزرو سالن و کتابخانه و کارگاه، عضویت کانون — روی همان اماکن سوار شد، با کلید فعال‌سازی جداگانه برای هر مکان.

گزارش میدانی با ژئوفنس و پنجره‌ی زمانی ثبت می‌شود و در صف آفلاین می‌نشیند تا شبکه برگردد؛ سنجش دسترسی روی سرور خودی تنظیم شد تا فیلترینگ سامانه را «آفلاین» گزارش نکند. ارزیابی با بانک سؤال و توکن یک‌بارمصرف انجام می‌شود، با پرسش‌های متفاوت از شهروند و از مجری.

زیر همه‌ی این‌ها یک لایه‌ی دسترسی نشست که در سازمانی با این ابعاد ضروری بود: سلسله‌مراتب جغرافیایی مناطق ← نواحی ← محلات در کنار سلسله‌مراتب سازمانی، مجوزهای مبتنی بر توانمندی — هر نقطه‌ی پایانی با یک توانمندی مشخص، نه با نقش خام — چندمستأجری، و رد حسابرسی روی هر دسترسی.